De mensen van Saxion én de hogeschool investeren in duurzame oplossingen, terwijl ons pensioengeld deels naar olie, kolen en gas gaat. Dat is onverenigbaar, betoogt hoofdredacteur Rik Visschedijk. Bestuurders in de publieke sector moeten een duidelijke lijn trekken.
Als individu en als lid van de Saxion-club, doen we zoveel we kunnen aan verduurzamen. We leggen zonnepanelen, investeren in warmtepompen en scheiden ons afval. In dat licht is het niet te verkroppen dat ‘ons’ pensioenfonds ABP naar verluidt 17 miljard euro investeert in fossiele brandstof. Het geld dat wij opzij zetten voor de toekomst, gaat daarmee naar de afbreuk van diezelfde toekomst.
Saxion onderschrijft de Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties, draait een pilot met herbruikbare koffiebekers en vervangt de Tl-verlichting voor meer zuinige LED-lampen. Dat doet de hogeschool om de wereld fatsoenlijk aan onze kinderen over te dragen. Als publieke instelling is het niet minder dan logisch dat Saxion hier vol op inzet. Saxion schreef om die reden een ‘duurzame ambitie bedrijfsvoering’. Juist een instelling gefinancierd met publiek geld hoort hier een koppositie in te nemen.
Zuur
Twee Saxionners tekenen onlangs de petitie ABPfossielvrij en maakten daar gewag van op Twitter. Zoals Ruud Steltenpool (informatie-analyticus)het treffend tegen SaxNow zei: “Ik zit in het onderwijs omdat ik de wereld een stukje beter wil maken. Juist daarom is het zuur dat het geld dat ik reserveer voor de toekomst, naar vervuilende technologie uit het verleden gaat.”
Dat ABP het pensioengeld in olie, kolen en gas investeert, is des te wranger als we bedenken dat de overheid van ambtenaren – en dus ook medewerkers van Saxion – vraagt haar maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen en structureel thuis te werken in de strijd tegen het coronavirus. Waar de basisscholen dicht gingen met het argument om ouders toch vooral aan huis te houden, werkt het ambtenarengilde als sinds maart thuis.
Dat is lang niet altijd zo buiten de muren van de publieke instelling. Daar was het geen uitzondering dat mensen naar de fabriek, kantoor en klanten gingen. Basisscholen dicht om ouders thuis te houden? Het is een hard gelag voor de Saxion-medewerkers die al negen maanden inloggen vanaf de keukentafel. In de woorden van Hanneke Messelink (docente taaldidactiek): “Ik werk als sinds maart thuis en ben maar vier keer op Saxion geweest. Dan vind ik zo’n boodschap niet gepast.”
Een oproep om maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen werkt altijd twee kanten op. Ja, wij blijven thuis om de verspreiding van de corona-varianten tegen te gaan. Maar wij kozen ook voor een baan in de publieke sector, omdat we betrokken zijn en de wereld beter – of in ieder geval niet slechter – achter willen te laten. Daarmee is de roep om onze pensioengelden niet aan de Shells, ExxonMobils en BP’s van deze wereld te geven, een heel rechtvaardige. En één waar onze bestuurlijke vertegenwoordigers zich hard voor moeten maken.
Gerelateerde artikelen
Column: Terrassen na een winterdip
“Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw. Dus hup, aan de Weizen dan maar - en wel heel gauw”. Dat was het motto van Huize LP toen de eerste warme zonnestralen van het jaar een einde maakten aan de sombere winterperiode. Zo gezegd, zo gedaan! We maakten de ranzige tuinstoelen schoon en ploften in onze tuin neer. Met een lekkere koude Weizen.
Parttime School heeft nieuwe organisatie nodig; docenten in dienst van de academie
De samenwerking tussen Saxion Parttime School en academies verloopt op dit moment niet efficiënt. Daarom wordt nagedacht over een nieuwe structuur, waarbij een veel kleinere groep docenten in dienst komt van de academie. “Die professionalisering is nodig om onze ambities waar te maken”, aldus directeur Martijn Braber.
Dominique is de nieuwe Miss Teen Overijssel 2025; “Ik was bang dat ik op mijn jurk zou gaan staan”
Dominique Inklaar (17) mag zich sinds een week Miss Teen of Overijssel 2025 noemen. De eerstejaars Sociaal-Juridische Dienstverlening nam het op tegen een tiental andere meiden, en werd tijdens de finale ter afsluiting van drie maanden keihard trainen verkozen tot winnares. Niet iedereen is liefhebber van dit soort verkiezingen, merkt ze: “Iemand vroeg mij in de winkel waarom ik per se op zo’n podium moest staan”, vertelt Dominique.